خواب و خواب ديدن خواب و خواب ديدن لغت‌نامهء دهخدا مىگويد : خواب نقيض بيدارى و حالت آسايش و راحتى است كه به‌واسطه از كار باز آمدن حواس ظاهر و فقدان حس در انسان و ساير حيوانات بروز مىكند . فيزيولوژيست Physiologiste يا عالم به وظايف الاعضاء از ديدگاه خود آن‌را معنى مىكند و مىگويد : در خواب ادراكات و شعور نقص مىيابند ، و خواب براى جبران انرژيهاى از دست داده در ساعات بيدارى است . و ميان خواب طبيعى و غير آن فرق نهاده است . و چون به خواب رفته قادر به حفظ توازن خود در مقابل جاذبه زمين نيست بايد براى خوابيدن از پيش جاى مناسبى را برگزيند ؛ زيرا اراده در خواب حاكم بر حركات عضلانى نيست . روانشناسى امروزى كه به تعبير دقيق بايد آن را رفتارشناسى ناميد ، دربارهء خواب تعابير و تعاريف خود را دارد ، ولى هيچ‌كدام به آنچه كه بر خواب رفته مىگذرد نمىپردازد . يك پزشك كه به سلامت بدن انسان اهتمام دارد . سالم كسى را مىداند كه تندرست باشد . امّا عالم اخلاق نمىتواند سلامت يك انسان را تنها در تندرستى او ببيند .